2 Temmuz’un 15. yıldönümünde anma törenleri için İstanbul’dan Sivas’a gelen Dünya Yazarlar Birliği PEN’in Türkiye Başkanı Tarık Günersel, şair Yaşar Miraç, Müslüm Çelik ve Halide Yıldırım NTVMSNBC’ye Sivas izlenimlerini anlattı.
İSTANBUL - PEN Türkiye Başkanı Tarık Günersel’e göre, “Madımak Müze’si çoktan ziyarete açılmalıydı. Tek ciddi engel vicdansızlık”. Şair Yaşar Miraç dün “Madımak yangınının hesabını sorma kararlılığını” gördü. Şair Müslüm Çelik’e göre, “Yeni Sivas’lar olmaması, bir daha böyle şeyler yaşanmaması için uğraş verilmeli”. Şair Halide Yıldırım ise üzgün. Çünkü Sivaslılara dün sunduğu şiirleri almadılar, çekirdek aldılar.
TEK CİDDİ ENGEL VİCDANSIZLIK PEN Türkiye Başkanı Tarık Günersel: Yobazlarca yakılanlar birer güneşe dönüştü. Ortaçağ’da İtalya’da yakılan Bruno gibi. Dünya Yazarlar Birliği PEN’in Türkiye Merkezi olarak, Madımak Oteli’nin müze yapılması projesini destekliyoruz. İnsanlık tarihinden izler taşıyan bir müze olmalı. Bu amaçla adımlar atmak görevimiz. Madımak Müze’si çoktan ziyarete açılmalıydı. Tek ciddi engel vicdansızlık.
HESAP SORMA KARARLILIĞINI GÖRDÜM Yaşar Miraç (Şair): Hiiçbir şey unutulmuyor. Hele Madımak kıyımı... 37 canın yakılışı. Sivas o olaydan sonra bir utanç örtüsüne bürünmüş, o olayın ezikliğini hep benliğinde, bilincinde yaşamıştır. Sivas artık ancak yeniden aydınlık, ilerici, barışçı, hoşgörülü bir kent olduğunda bu utanç ve ezikliği üzerinden atabilecektir. 15 yıl önceye göre Sivas din simsarlığı politikalarının daha da arttığı bir kent oldu. Fakat her yükselişin bir düşüş süreci de olacağı bellidir. Yobazlıktan, karanlıktan, dini gericilikten, bir din simsarı dalga da artık dönüm noktasına ulaşmıştır. Sivas’ta 15 yıl sonra bugün ben bunun izlerini gördüm. İlerici güçlerde giderek daha bir yoğun ve hırsla Madımak yangınının hesabını sorma kararlılığını gördüm. Bu nedenle geleceğe umutla bakıyorum. Hem Sivas için hem Türkiye için doğru, haklı ve ileri adım eninde sonunda bu mücadeleyi kazanan taraf olacak. Hem Sivas hem Türkiye gerilikten, bağnazlıktan, dini simsarlıktan, din kullanıcılığından kurtulacak.
YENİ SİVAS’LAR OLMAMASI İÇİN UĞRAŞALIM Müslüm Çelik (Şair): Günümüz Sivas’ı, Pir Suitan Abdal’ın asıldığı yüzyıllar öncesinin kenti değildir. O zamanın haksız uygulayım ve acıları şiirlerde, ağıtlarda kalarak bugünlere taşındı. Resmi tarihin dışında düşünülürse, sosyal tarih içindeki haksızlıklar bir bir ortaya dökülür. Kime yapılmıştır? Köylüye, halka. Cumhuriyetin temellerinin atıldığı ilk eylem alanı olan bu yerde, karşı devrimci kalkışmayla yüzyüze gelmiştir. Büyük bir toplu kıyım gerçekleştirilmiştir. Buna son Sivas dersek, ilk ve ikinci Sivas’ı usumuza düşürür. Egemen erk, kendi yerini daha da sağlamlaştırabilmek için bu tip tertiplere girişir. Tarihimiz, mezhep çatışmalarının da tarihidir. Fakat erk paylaşımında, savaşı gölgelemek üzere (aslında tam tersi) yol haritalarında atılan azami adımlardır. “Yas tutmayacağız!”. Yeni Sivas’lar olmaması bir daha böyle şeyler yaşanmaması için uğraş verelim.
ŞİİRLERİ ALMADILAR ÇEKİRDEK ALDILAR. ÇOK ÜZÜCÜ... Halide Yıldırım (Şair- Edebiyat öğretmeni): İçine kapanmış sanki, somurtkan bir kent olmuş. Bizim sunduğumuz şiirleri almadılar, çekirdek aldılar. Çok üzücü... Sivas’a şiir çok yakışıyordu oysa. Kendileriyle yüzleşebilseler belki daha sağlıklı bir ilişki olabilir.
